Je moet ergens beginnen

Waar begin je met een blog, waar heb je het over? Vannacht schoot me om iets voor drieën een ingeving door het hoofd. Na een half uur was dat er nog niet uit. Achter de computer leek me geen goed idee, want wat ik wil schrijven komt uit mijn hart en dan moet je ouderwets je handen gebruiken. (volgens Jan de Dreu, mijn mentor van de Pulsar Academy en nu het Pulsar Gilde). Ik wil schrijven. Mijn hersens afwateren. Dus: een blog!

Waarover wil ik bloggen? Eigenlijk over alles wat me bezighoudt, dingen die me opvallen. Wat beweegt mensen, observerend, verwonderend, met compassie kijken, verbeterend (ja dat ook), weerstanden en de redenen daarbij, onze honden (Boris en Stip, een bron van onderwerpen!, relaties, mijn visie op zorg en begeleiding van patienten, of mensen in een afhaneklijke positie, enz. enz.

Hoe vaak wil ik wat schrijven? nou elke dag lijkt me wat veel, het moet in te passen zijn. Tijd is ook zo’n issue, veel over te zeggen, maar elke week lijkte me mooi.

Voor wie? het helpt om me een concreet iemand voor te stellen die ik iets wil vertellen. Ik denk daarbij aan Margriet. De kans is groot dat het dan ook nog leuk om te lezen wordt. We hebben hetzelfde gevoel voor humor. Verder mag iedereen het natuurlijk lezen. Waar heb je zo’n blog anders voor…. je wilt iets delen en aan de wereld laten zien van jou.

Ik hoop dat deze plek gemakkelijk toegankelijk is voor iedereen en dat het uitnodigt om ook verder op de site te kijken naar nieuwe dingen, of oude informatie, die opeens zomaar van toepassing kan zijn. Patienten en naasten begeleiden in hun bezoek(en) aan ziekenhuis/arts is mijn missie in dit leven, ik heb er de kennis en vaardigheden voor in huis. Ik heb het altijd willen doen. Goed zorgen door gepaste communicatie, tillen naar een evenwaardig niveau.

Klinkt allemaal mooi, en zijn boeken vol over geschreven, folders gedrukt, voorlichtingen gegeven. Maar dan zit ik daar met mw. B. van 82 en dan blijkt het allemaal niet zo gemakkelijk. Wat een boel dure zorg daarom heen, en zo inefficient en ineffectief als het maar kan. Ik kan me ook niet voorstellen dat ze enige is. Ook deze week al weer drie keer ervaringsverhalen van patienten gehoord, waar je broek van afzakt. Hoe is het mogelijk dat dit zo blijft functioneren. We zouden het gewoon eens moeten proberen met een patientencoach erbij. Ongeacht leeftijd, aandoening. Hoe stroomlijnt een patienten coach het proces. Kijkt net even op een afstandej, vanuit het perspectief an de patient, maar helpt ook de zorgprofessional zingevender en met minder frustraties te werken. Soort spiegelbijeenkomsten on the job. Ontmoetingen in het hier en nu en niet evaluerend achteraf (kost ook weer extra tijd…).

Het laatste wat ik echter wil is vanuit een soort frustratie hier dingen neerschrijven. vergeef me als het toch af en toe gebeurt. Ook spelfouten, het is niet mijn sterkste kan die d’s en t’s. U kunt mij schrijven en op de hoogte brengen van dingen die u kwijt wilt rondom ziekenhuiszorg. Misschien helpen alle druppels op de gloeiende plaat. Het moet in elk geval gehoord worden!
Tot zover, de eerste kennismaking.

Over Irèn Alders

Ik ben docent, trainer en coach op gebied van bewustwording en communicatie met patiënten. Ik doe (promotie) onderzoek naar de effecten van een persoonlijke patientcoach op patiëntenparticipatie in de spreekkamer bij een medisch specialist. Aan deze aanpak ligt ACT (Acceptance and Commitment Therapy) en de Pulsar methodiek veranderkunde ten grondslag. Ik ben lid van EACH (European Association of Communication in Healthcare) en de Nederlandse ver. Voor Medisch onderwijs. Verder houd ik mijn kennis en vaardigheden op peil door deelname aan het Patient-Provider Interaction netwerk van het Nivel, CBO platform Gedeelde besluitvorming en Patient Empowerment netwerk van IQ Healthcare (Radboudumc). (CRKBO geregistreerd). Verder houd ik van wandelen met onze hond en schilderen met olieverf, 't liefst dieren :-).
Dit bericht werd geplaatst in wat me beweegt. Bookmark de permalink .

Een reactie op Je moet ergens beginnen

  1. Margriet Last zegt:

    Vertel me maar meer, dat vind ik leuk! En dat van het water, de wind en de steen … ik snap het helemaal….Mooie leervraag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s